Şimdi düşününce, misafir odamızın bir köşesinde asılı duran bir manzara resmi vardı.. Ben karşısına geçer seyre dalardım, aslında hayallere.. Bir de memleket hikayelerini dinleyince büyüklerden, kendimi o sıralar hiç gitmediğim ata topraklarında hayal ederdim haliyle.. O tablo benim hiç gitmediğim memleketimdi o zamanlar..
İçine girerdim tablonun, köprüler yapar üzerinde yürürdüm, çimenlere yatar, şırıl şırıl akan dere sesi eşliğinde, başı dumanlı dağları seyrederdim.. kocaman ağaca salıncak kurar, oyunlar oynardım..
Sahi nere gitti o tablo, nere gitti hayallerim..?
İkisi de yok artık eski yerinde..
Ama mazi kalbimde hala, hatıralarla..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder