GÜLÜMSE..

Güldüm.. Sırf, O istediği için güldüm..
Gülün güzelliğinin, yansımasıydı gülüşüm..
Gül kokulu Yâr'e, hasretimdi hüznüm..
Gülüşüm ve hüznüm, dudağımın kenarında, hep orada, usulca beklemedeydi..
Gülücüklerim, hep hüzünlerimin eseriydi..
Dikenlerle dolu hayat bahçesinde, bazen ansızın batan bir dikenin acısıyla, kan revan içinde kalırdı gülüşlerim..
Acısa da, kanasa da, ben, hep inadına gülümsemeye devam ederim..
Gül kokulu Yâr'in (s.a.v.) hatrına, gülümsemenin ne büyük şeref olduğunun idrakine ererim..
Gülümsemek, bana hep O'nu(sav) hatırlatır..
Gülümsemek, bana hep O'nun(sav) kokusunu yaşatır..
Gülümsemek, gül kokulu hayatın yansımasıdır..
Şimdi, sende sırf, O(s.a.v.) istediği için; GÜLÜMSE..
TEBESSÜM, sadakadır.. onu yüzünden hiç eksik etme..

http://www.youtube.com/watch?v=g_XSDAvtU5M