"Bayram gelmiş neyime" demeyeceğim bu bayram da, dememde!..Her ne kadar artık bayramlardan haz alamayan bireyler olarak devam etsek de hayata, hiç bir araya gelemeyen insanları, "ister ölü ister diri" bir araya getirebiliyor ya bayram; büyük yada küçük, mutluluk kıvılcımları çaktıra biliyor ya insanların yüreklerinde, senenin bir iki günüde olsa, bu bile yeterde artar..
Ama kalmadı tadım tuzum bayramdan yana, bu sayısız bayramımda da...
"Keşkelere yer yok hayatımda" der ya insan bazen, daha mutlu hissedebilmek için kendini.. Ben diyorum, hemde büyük bir özlemle ve keşke dolu cümlelerle..
Keşke, hala çocuk kalabilseydim!..
Keşke, sabah çıkıp o kapı senin bu kapı benim, elimde poşetim, olmadı ceplerim; doldura bilseydim rengarenk bayram şekerleriyle, çikolatalarıyla!..
Keşke, hala o eski çocuksu cesaretimi gösterebilseydim, ev ev dolaşıp bütün yaşlı ne kadar amca teyze varsa -özellikle mahallenin tonton teyzesinin- bayram harçlığı için 3-4 kez kapısını aşındıra bilseydim ve yumuk ellerini yine aynı hevesle öpebilseydim!..
Keşke, bayramlık alınınca gösterdiğim tepkimi, dolabımda yeni bir kıyafetimde oluyor dan ziyade, "bu benim bayramlığım, bununla dolaşıp bayramlaşacağım ben", sevinciyle haykıra bilseydim!..
Arefe akşamı hissettiğim o tarifi imkansız heyecanı, başucumda bayramlıklarım ve dilimde "ne olur Allah'ım sabah çabuk olsun!" diye ettiğim duamı, bugün de aynı coşkuyla edebilseydim!..
Keşke, dualarımda değilde hep yanımda ola bilseydin!..Bu bayram da yanımda olabilseydi!..
Keşke, hiç büyümeyip hala seninle o güzel bayram sabahlarına uyana bilseydim!..
Büyümek hiç bu kadar acı vermemişti bana, ta ki bu bayrama kadar!..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder