Çocuk olmak ne güzel şey..Düşünüyorum da günlerce, aylarca gülmeden yaşayan insanlar var..Somurtuk somurtuk, sanki dünya başına yıkılmış, iki büklüm tüm dünyanın derdini, tasasını sırtlanmış, ciddi adam havasında dolanan büyükleri görünce çocukluğun güzelliğine bir kere daha imreniyorum, içindeki zıpır çocuğu yaşatmaya çalışan bir büyük olarak..
Bir bardak suda fırtına koparmaya alışkın olan büyükler, mesela anlamazlar miniklerin suyla oynamak istemelerini.. bir leğen su da gemiler yüzdürmeye, suyu şapırdata şapırdata, kahkahalarla etrafa saçmaya bayılır çocuklar.. ama büyükler hemen devreye girer; azarlarlar, kızarlar.. eşlik etmezler çocukların şen kahkahalarına..
Çocuklara bir bakın, üzgün de olsalar iki dakika geçmeden hemen buluyorlar kendilerince gülümseyecek, mutlu olacak bir şeyler.. siliveriyorlar elbiselerinin kollarına göz yaşlarını, unutuveriyorlar hemencecik üzüntüyü, kini, düşmanlığı.. azarlamalar, kızmalar da pek yıldırmıyor onları..
Gülümsüyorlar hayata kocaman kahkahalarla.. tertemiz kalplerinden yayılıyor, masumiyetin, tebessümün saf güzelliği tüm dünyaya..
Kararan insanlığa umut ışığıdır, gülümseyen çocukların hala var oluşu..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder